De zon als belachelijke handicap.

Iedere Vitessenaar moest in vorm zijn en de vele schutters van PSV moesten een offday hebben. Aan die voorwaarden werd niet voldaan en dus werd het voor de Arnhemse formatie een kansloze nederlaag.

Natuurlijk teleurstellend, maar er zijn toch enkele positieve punten te noemen. Ten eerste hebben we een enerverende wedstrijd gezien. En ten tweede verdient de manier waarop Vitesse na de 1-4 doorging en op die manier een blamage wist te voorkomen, alle lof. Ten derde was de goal van Mount van ongekende schoonheid. De jonge Engelsman beveelt zich met zijn frisse spel wel heel nadrukkelijk aan voor een basisplaats.

Dan een aantal negatieve zaken, die heel erg opvielen. Allereerst de tweede goal van PSV, die alle door de gelijkmaker gewekte hoop meteen weer de grond in boorde. Doelman Pasveer stak naar de houdbare bal geen hand uit, naar eigen zeggen omdat hij in de zon keek en daarna de bal kwijt was. Desgevraagd gaf hij aan een zonneklep of pet geen oplossing te vinden, omdat hij dan maar een beperkt deel van het veld zou kunnen zien en ook moeilijk zicht zou hebben op hoog ingespeelde ballen.

Ik ben zo vrij om dit amateuristische onzin te vinden. De keepers van vroeger met hun ouderwetse zonnekleppen waren toch niet achterlijk. Natuurlijk moet een doelman met zon tegen ervoor zorgen dat hij niet verblind wordt. En als de bal op de andere helft is of er een hoge voorzet naar zijn doel komt, kijkt hij iets verder omhoog dan normaal en heeft vervolgens perfect zicht. De voetbalsport is zo geprofessionaliseerd, zelfs tot in het overdrevene, maar bij zon tegen zou een keeper bij gebrek aan hulpmiddelen daartegen gehandicapt zijn. Te belachelijk voor woorden.

Dan Büttner. Hij probeert zijn verdedigende tekortkomingen te maskeren door op bepaalde momenten gewoon te verzaken. Bij de openingsgoal van Lozano bijvoorbeeld ging hij niet eens met de man mee. Volgens mij denkt hij: ik ben voor die uiterst rappe Mexicaan niet snel genoeg, ik blijf in mijn zone, een ander moet het maar oplossen. Verder ziet hij het verschil niet tussen mannelijk duelleren en als een gedrogeerde te keer gaan. De man uit Doetinchem liep bij de ergerlijk warrig fluitende Gözübüyük gewoon te solliciteren naar een rode kaart. Hij doet tussendoor ook wel goede dingen, maar is op deze manier als linksback onbetrouwbaar.

Over zijn collega aan de andere kant, Dabo, heb ik het al vaak gehad, ik houd het nu kort. Ten opzichte van de opportunistische, als scout ongeschikte cynici met hun snelle veroordelende mening hebben hij en ik hun gelijk al eerder gehaald. Dat de rechtsback in de tweede helft uitblonk en met zijn verkeerde (!) been een fraaie assist gaf bij de tweede goal zet de mensen die hem volledig afserveerden wel heel erg te kijk.

Nu wachten binnen een week de thuisduels tegen Zulte Waregem en PEC Zwolle. Als die zes punten opleveren, en dat is zeker mogelijk, dan is deze verliespartij tegen de koploper snel vergeten en kunnen Fraser en zijn mannen toch met een redelijk gevoel de interlandperiode in.

Vitesse-PSV 2-4

  1. Lozano 0-1, 45. Locadia (e.d.) 1-1, 49. Locadia 1-2, 56. Locadia 1-3, 59. Lozano 1-4, 63. Mount 2-4.

 

  • Trainingsbezoeker

    Samenvatting deel ik voor de volle 100%.
    Daarbij wil ik ook opmerken, dat de rol van Serero bij wedstrijden tegen betere ploegen dubieus is. Hij speelt veel te ver naar achteren. Daarmee zorgt hij ervoor, dat de centrale verdedigers naar de zijkanten moeten uitwijken en, maar belangrijker, zij moeten de verdere opbouw doen. En dat is, vooral Miatzga, niet toevertrouwd. Daarom oogt het spel van uit achteren veel te traag..Bovendien wordt bij tegenstoten het middenveld te gemakkelijk overlopen.
    Ik kan me nog herinneren dat Fransje Tijssen ook zo’n Serero-rol vervulde maar hij schoof altijd op naar het middenveld en hij zorgde voor de inspeelpass.